top of page

En toen zat er een verfkwast tussen haar potloden.


Ik zag de chaos en vertwijfeling in haar ogen: “Ja maar dat gaat toch niet! In een doos kleurpotloden hoort toch geen kwast!”

Ze gebruikte de metafoor om aan te tonen dat wat zij kende én wilde totaal overzicht en controle was: een overzichtelijke doos Staedtler kleurpotloden, punt naar boven, netjes gescherpt, in volgorde van de regenboogkleuren gerangschikt .

“Want dan lijkt het of er plots een viezige druipende kwast tussen ligt. Dat gaat toch niet!” Ze keek me bijna smekend aan, alsof ze een “ neen inderdaad” uit mijn mond wilde horen.

Maar ik zei: ”En toch”.

We hadden het over emoties, over hoe moeilijk de nuances waren: de BBBBB’s ( Bang, Blij, Boos, Bedroefd, Beschaamd) waren nog overzichtelijk en hanteerbaar, maar alles daartussen! O nee, daar had ze het moeilijk mee. Dat viel niet meer te begrijpen, laat staan te controleren. Want wat moest ze in godsnaam met frustratie, woede, ontreddering, verwarring?? Of erger nog: haat, jaloezie, furie, hysterie.. Neen, daar kon ze niks mee, net als met die verfkwast tussen haar potloden.

Ik legde haar uit dat het leven niet ging over controle maar over ervaring. Dat gebeurtenissen inderdaad emoties oproepen, niet om haar van slag te brengen, maar om haar een ervaring te brengen.

Emotie, e-motie: energie in beweging. Het leven stroomt door ons en nodigt ons uit om het volledig te ontvangen. Als we openstaan voor ervaring, kan de ervaring (en bijhorende gevoelens) door ons heen stromen. Als we ons afzetten tegen bepaalde ervaring (door oordeel of angst) blokkeren we de energie en ook de ervaring.

Het is alsof het leven ons dan telkens weer opnieuw nieuwe (of gelijkaardige) ervaringen voorschotelt om dat ene gevoel of die ene emotie ten volle te beleven. Pas als we het gevoel helemaal doorleefd hebben, is het klaar met ons; en wij met dat gevoel. Op een volgende gelijkaardige gebeurtenis zullen we dan anders reageren als we de ervaring van de eerste volledig doorvoeld hebben.

Wat het ons moeilijk maakt, is het labelen van gebeurtenissen als goed en fout, waardoor we ze willen vermijden of herhalen. Maar zo werkt het leven niet.

Leven is voelen. En voelen is neutraal. Zolang we wat we voelen niet gaan labelen met ons hoofd als goed en fout. Elk gevoel is een ervaring en vraagt om totaal gevoeld te worden. En voelen is iets van het lijf. Zolang ons hoofd er zich niet mee komt moeien door te willen be-grijpen, oordelen, labelen,.. is elke gevoel slechts een fysieke ervaring die door je wil stromen.

Elke gebeurtenis laat ons in het moment iets anders ervaren. Of we het nu labelen als leuk of lastig, ervaren zullen we. Het is vooral ons gevecht tegen een ervaring, de controle die we erover willen hebben, waarin we het onszelf zo moeilijk maken.

We kunnen dus maar beter openstaan en ontspannen in de ervaring. Ze zal er daardoor misschien niet leuker door worden, maar het zal wel met minder horten en stoten gaan, vlotter, minder vermoeiend of minder pijnlijk.

So feel the feeling! Enjoy de kwast! Geef je leven kleur!




14 weergaven0 opmerkingen

Gretig

Comments


bottom of page